is-ul-ia

Bir zeytin ağacı Homeros’a fısıldar: ‘’Herkese aidim ve kimseye ait değilim. Siz gelmeden önce buradaydım, siz gittikten sonra da burada olacağım.’’ is-ul-ia, Sümerler ölmez ağacın yağı demek için muhtemelen bu kelimeleri kullanırlardı. Hikayeler yazdıran, hikayelere tanık olan, nesilleri asırlar boyu köklerinde büyüten, bereketi ile yaşamı ve sonsuzluğu uğurlu pırlantalar gibi avuçlarımıza bırakan zeytin ağacı… Ana,…